PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo administracyjne

Dlaczego kierowca nie może wysadzić pasażera


2013-07-15

 Podróżni przemieszczający się autobusami lub busami bardzo często proszą przewoźników, aby wysadzili ich w innym miejscu niż wyznaczony przystanek. Kierowcy zazwyczaj odmawiają, narażając się na niezadowolenie i pretensje ze strony podróżnych. O odmowie decyduje jednak nie zła wola przewoźnika, lecz obowiązujące przepisy.

 
Przewoźników wykonujących przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym obowiązują określone zasady, których naruszenie może spowodować nałożenie na nich kary pieniężnej, a nawet odebranie zezwolenia. Zgodnie z nimi wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach określonych w rozkładzie jazdy, przy czym rozkład taki musi być podany do publicznej wiadomości przez ogłoszenie na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach lub dworcach autobusowych. Należy przy tym jednak zaznaczyć, że zgodnie z przyjętym przez sądy stanowiskiem obowiązek podania przez przewoźnika rozkładu jazdy do publicznej wiadomości jest spełniony także wówczas, gdy stosowne ogłoszenia zamieszczone zostaną w ogólnodostępnej gazecie, z wyszczególnieniem nie tylko godziny odjazdów, ale także miejsca, gdzie będzie zatrzymywał się pojazd zabierający pasażerów. Zdaniem sądu miejsca te spełniają w istocie rolę przystanków, bowiem sugerują potencjalnemu pasażerowi, że jest to przystanek autobusowy, z którego może on udać się w zamierzoną przez siebie podróż.
 
Przepisy zabraniają kierowcom m.in.:
korzystania z przystanków, na których nie została zamieszczona informacja o realizowanym rozkładzie jazdy (informacja taka poza dniami i godzinami odjazdów musi także zawierać nazwę, adres siedziby przewoźnika oraz jego numer telefonu),
korzystania z przystanków niezgodnie z podanymi w informacji o realizowanym rozkładzie jazdy dniami i godzinami odjazdów,
zabierania i wysadzania pasażerów poza przystankami określnymi w rozkładzie jazdy.
 
 
Odstąpienie on nakazów i zakazów dotyczących wysadzania pasażerów w innych miejscach niż określone w odpowiedni sposób przystanki może nastąpić w zasadzie tylko w sytuacji, gdy podróżny zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi w transporcie oraz gdy pasażer, z uwagi na nagły czy życiowo istotny dla niego interes, zdecyduje się na odstąpienie od umowy przewozu w czasie podróży (podróżny może odstąpić od umowy przewozu lub zmienić ją w miejscu zatrzymania środka transportowego na drodze przewozu). Zatem fakt, że pasażer jest w podeszłym wieku, jest niepełnosprawny, ma pod opieką małe dziecko lub jest w zaawansowanej ciąży i wysadzenie go na innym przystanku lub pomiędzy przystankami byłoby dla niego olbrzymim ułatwieniem, nie usprawiedliwia odstępstwa od przepisów i w razie przychylenia się do prośby pasażera nie stanowi podstawy do odstąpienia od pociągnięcia przewoźnika do odpowiedzialności.
 
W związku z powyższym w orzecznictwie sądowym rozstrzygnięto następujące kwestie:
określenie w zezwoleniu miejscowości, w których znajdują się przystanki, oznacza, że przewoźnik jest uprawniony do zabierania i wysadzania pasażerów wyłącznie na oznaczonych i wyposażonych w stosowne informacje przystankach i obowiązuje go zakaz zabierania i wysadzania pasażerów w innych miejscach,
dopuszczalne jest ustanowienie przystanku do samego tylko wysiadania lub samego tylko wsiadania pasażerów; nie ma przeszkód prawnych, aby w sytuacji, kiedy praktyka wskazuje na konieczność ustanowienia dodatkowych przystanków dla wysiadających, wystąpić o zmianę zezwolenia w tym względzie,
mimo kategorycznego zakazu zatrzymywania się i wysadzania pasażerów poza przystankami objętymi rozkładem jazdy nie można wykluczyć sytuacji, w których z uwagi na interes społeczny i słuszny interes strony dopuszczalne będzie wysadzanie pasażerów w innych miejscach niż wskazane w rozkładzie jazdy, bez skutku w postaci nałożenia kary pieniężnej,
jeżeli pasażer opuszcza pojazd poza wyznaczonym przystankiem z powodu nagłego i niedającego się przewidzieć pogorszenia stanu zdrowia i opuszczenie to nie ma związku z chęcią ominięcia przepisów dotyczących zakazu wysadzania pasażerów poza miejscami do tego wyznaczonymi, nie ma podstaw do pociągnięcia z tego tytułu do odpowiedzialności kierowcy, który wykonywał dany przewóz drogowy.
Naruszenie przepisów polegające na wykonywaniu transportu drogowego osób niezgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu, zaświadczeniu na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzeniu zgłoszenia warunków dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 3000 zł. Zanim wdamy się z kierowcą w dyskusję na temat bezsensowności przepisów oraz braku współpracy z pasażerami pomyślmy więc o tym, że to właśnie on będzie ponosił finansowe konsekwencje swojego dobrego uczynku.
 
Podstawa prawna:
1) Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym  tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1265 z późn. zm.;
2) Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r.  Prawo przewozowe  tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1173 z późn. zm.
 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy uważasz inicjatywę, jaką jest możliwość skorzystania z bezpłatnego dostępu do porad prawnych i obywatelskich za istotną?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego