PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo administracyjne

Nowe zasady dokumentowania prawa do świadczeń


2012-09-27

Od nowego roku osoby chcące skorzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej będą mogły w znacznie prostszy sposób wykazać swoje uprawnienie w tym zakresie. Nie będzie już konieczne w każdym przypadku przedstawianie druku RMUA czy innych dokumentów poświadczających odprowadzanie składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Już kilka lat temu wprowadzone zostały przepisy, zgodnie z którymi dokumentem potwierdzającym prawo ubezpieczonego do świadczeń opieki zdrowotnej oraz umożliwiającym potwierdzenie wykonania takich świadczeń ma być elektroniczna karta ubezpieczenia zdrowotnego. Pomysł ten ciągle nie został zrealizowany, w związku z czym uprawnieni są zobowiązani do dokumentowania swojego uprawnienia rozmaitymi dowodami ubezpieczenia zdrowotnego.

Od nowego roku nie będzie potrzeby przedkładania takich dokumentów, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
• świadczeniobiorca (pacjent) potwierdzi swoją tożsamość poprzez okazanie dowodu osobistego, paszportu, prawa jazdy albo legitymacji szkolnej, przy czym ten ostatni dokument może być okazany jedynie przez osobę, która nie ukończyła 18. roku życia;
• szpital, przychodnia, lekarz, pielęgniarka czy dentysta, do którego pacjent się zgłosi, uzyska potwierdzenie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej osoby ubiegającej się o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej w przewidziany przez przepisy sposób.

Co istotne, jeżeli takie potwierdzenie prawa do świadczeń przez szpital, przychodnię, lekarza, pielęgniarkę czy dentystę będzie niemożliwe lub uprawnienie nie zostanie potwierdzone z innego powodu, świadczeniobiorca  po okazaniu jednego ze wskazanych powyżej dokumentów  będzie mógł przedstawić inny dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, a jeżeli nie będzie dysponował takim dokumentem – będzie miał możliwość złożenia pisemnego oświadczenia o przysługującym mu prawie do świadczeń opieki zdrowotnej.
Oświadczenie takie będzie musiało zawierać:
• imię i nazwisko świadczeniobiorcy,
• adres zamieszkania świadczeniobiorcy,
• wskazanie podstawy prawa do świadczeń opieki zdrowotnej (np. świadczenie pracy na podstawie umowy o pracę, mianowania czy powołania, wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia, od której odprowadzane są składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobieranie renty czy emerytury, przebywanie na urlopie macierzyńskim, wychowawczym, prowadzenie działalności gospodarczej)
• numer PESEL, a w przypadku osób nieposiadających tego numeru  serię i numer dowodu osobistego, paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość,
• wskazanie dokumentu, na podstawie którego świadczeniodawca potwierdził tożsamość świadczeniobiorcy,
• klauzulę o następującej treści: „Posiadam prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych”.
Podmiot przyjmujący od pacjenta takie oświadczenie będzie potwierdzał podpisem na oświadczeniu dane identyfikujące dokument, na podstawie którego potwierdzono tożsamość.

Jeżeli świadczeniobiorcą będzie dziecko albo osoba nieposiadająca pełnej zdolności do czynności prawnych, oświadczenie w jego imieniu będzie składał przedstawiciel ustawowy (rodzic) albo opiekun prawny lub faktyczny.

W stanach nagłych lub w przypadku, gdy ze względu na stan zdrowia złożenie oświadczenia nie będzie możliwe, świadczenie opieki zdrowotnej będzie udzielone pomimo braku potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej. W takiej jednak sytuacji osoba, której udzielono świadczenia opieki zdrowotnej (jej przedstawiciel ustawowy, opiekun prawny czy faktyczny), będzie zobowiązana do przedstawienia w ciągu 14 dni od dnia rozpoczęcia udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej albo złożenia oświadczenia. Jeżeli świadczenie to będzie udzielane w oddziale szpitalnym, termin na dostarczenie wskazanych powyżej dokumentów będzie wynosił 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej. Niedopełnienie obowiązków dokumentacyjnych skutkować będzie obciążeniem osoby kosztami udzielonych jej świadczeń. Jeżeli jednak świadczeniobiorca (jego przedstawiciel ustawowy, opiekun prawny czy faktyczny) przedłoży dokument potwierdzający prawo do świadczeń albo złoży oświadczenie w ciągu roku, to pomimo niedochowania odpowiednie 14- czy 7-dniowego terminu, świadczeniodawca nie będzie mógł żądać od niego uiszczenia kosztów udzielonego świadczenia opieki zdrowotnej, a w przypadku dokonanej już zapłaty będzie zobowiązany do zwrotu pokrytych przez świadczeniobiorcę kosztów.

Do uiszczenia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej zobowiązana będzie również osoba, której świadczenie zostało udzielone pomimo braku uprawnień, w związku z:
• posługiwaniem się przez nią kartą ubezpieczenia zdrowotnego albo innym dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej, jeżeli osoba ta utraciła prawo w okresie ważności karty albo innego dokumentu, albo
• złożeniem nieprawdziwego oświadczenia, chyba że osoba w chwili składania oświadczenia działała będzie w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że posiada prawo do świadczeń opieki zdrowotnej.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 27 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – Dz. U. poz. 1016.
 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego