PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo administracyjne

Pacjent ma prawo do opieki duszpasterskiej


2013-06-14

Konstytucja RP gwarantuje każdemu człowiekowi prawo do wolności sumienia i religii. Oznacza to m.in. wolność wyznawania wybranej religii oraz uzewnętrzniania jej przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, praktykowanie. Z wolnością tą ściśle związane jest prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej.

Osoba przebywająca w szpitalu, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie rehabilitacji leczniczej, ośrodku leczenia odwykowego, hospicjum, sanatorium czy w innej placówce zapewniającej stacjonarne i całodobowe świadczenia opiekuńcze, pielęgnacyjne, paliatywne, hospicyjne, z zakresu opieki długoterminowej, rehabilitacji leczniczej, leczenia uzależnień, psychiatrycznej opieki zdrowotnej oraz lecznictwa uzdrowiskowego, ma prawo do opieki duszpasterskiej, w tym prawo do:

  • bezpośredniego kontaktu z opiekunem duchowym wyznawanej przez siebie religii,
  • uczestnictwa w obrzędach religijnych organizowanych na terenie podmiotu leczniczego,
  • przyjmowania sakramentów,
  • żądania - w sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia - umożliwienia niezwłocznego kontaktu z duchownym wyznawanej przez siebie religii.


Omawiane uprawnienie przysługuje pacjentowi bez względu na wiek, wyznawaną religię czy też przynależność państwową (obywatelstwo). Możliwość korzystania z uprawnienia nie może być ograniczana. Niedopuszczalne jest również ingerowanie w wybór pacjenta, który odmówił przyjęcia posługi duszpasterskiej.

Każdy pacjent - na swoje żądanie - powinien otrzymać od personelu informację o tym, jakiego wyznania kapelani pracują w danej placówce, w jaki sposób, gdzie i kiedy można się z nimi skontaktować, w jakich godzinach i w którym miejscu odbywają się nabożeństwa. Jeżeli w placówce nie ma duszpasterza wyznawanej przez pacjenta religii, pacjentowi powinna zostać wskazana osoba odpowiedzialna za umożliwienie mu kontaktu z odpowiednim duchownym.

W sytuacji nagłego pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia to ma personelu placówki spoczywa obowiązek umożliwienia pacjentowi kontaktu (w tym również skontaktowania się w jego imieniu) z duchownym określonego wyznania.

Koszty realizacji prawa do opieki duszpasterskiej ponosi co do zasady podmiot leczniczy. Oznacza to, że pacjent może korzystać z posługi bezpłatnie. Ewentualne pobieranie opłat może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy przepisy odrębne tak stanowią. W takiej sytuacji pacjentowi należy wyraźnie wskazać, który akt prawny przewiduje opłatę.

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 159 z późn. zm.;
  2. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.
     

 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy uważasz inicjatywę, jaką jest możliwość skorzystania z bezpłatnego dostępu do porad prawnych i obywatelskich za istotną?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego