PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo administracyjne

Uchybianie terminu


2010-10-15

Załatwiając w urzędach różne sprawy, zazwyczaj jesteśmy związani terminami, w ciągu których musimy dopełnić określonych czynności (np. wnieść odwołanie, złożyć zażalenie, uzupełnić braki formalne, dokonać zapłaty). Może się jednak zdarzyć, że nie uda nam się dochować określonego przez przepisy terminu, co może rodzić dla nas ujemne konsekwencje.
Jeżeli uchybienie terminu nastąpi bez naszej winy, co do zasady będziemy mogli starać się o jego przywrócenie. Nie będzie to jednak możliwe w przypadku terminów o charakterze materialnoprawnym oraz w przypadku terminów ustalonych dla dokonania czynności procesowych przez organ administracji publicznej. W pierwszym przypadku chodzi przykładowo o termin, po upływie którego:
•    niemożliwe jest, pomimo istnienia ku temu podstaw wskazanych przez przepisy, uchylenie decyzji w trybie wznowienia postępowania (10 lub 5 lat);
•    pomimo istnienia stosownych przesłanek nie stwierdza się nieważności decyzji (10 lat).
Aby organ administracji, do którego zainteresowany zwraca się z prośbą o przywrócenie terminu, mógł rozpatrzeć prośbę pozytywnie, muszą być spełnione określone warunki:
•    zainteresowany musi wykazać (uprawdopodobnić), że niedopełnienie określonych czynności w wyznaczonym czasie nastąpiło bez jego winy;
•    wniosek o przywrócenie terminu musi zostać złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny, która spowodowała przekroczenie terminu;
•    jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu zainteresowany musi dopełnić czynności, dla której ten termin był zakreślony.
Nie jest przy tym konieczne, aby z powodu uchybienia terminu zainteresowany jego przywróceniem ponosił jakieś ujemne konsekwencje.
Zainteresowany powinien wykazać, że mimo zachowania należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niego niezależnej, którą trudno było w danych warunkach przezwyciężyć. Wśród powodów niezawinionego uchybienia terminowi wymienia się m.in. obłożną chorobę uniemożliwiającą stronie dokonanie określonych czynności, niedoręczenie stronie zapadłej decyzji, różnego rodzaju kataklizmy – powódź, śnieżycę itp.
Organ prawdopodobnie nie przychyli się do prośby zainteresowanego, jeżeli będzie się on powoływał np. na:
•    nieznajomość prawa;
•    problemy osobiste, zawodowe, rodzinne, finansowe;
•    oczekiwanie na poradę adwokata czy radcy prawnego;
•    nieprzekazanie pisma przez osobę, która zobowiązała się do jego przekazania;
•    trudności w obsłudze sytemu elektronicznego.
Złożenie wniosku o przywrócenie terminu jest niezbędne do tego, aby organ mógł rozpoznać zagadnienie przywrócenia terminu. Jak kilkakrotnie wskazywał NSA, organ nie ma prawnej możliwości przywrócenia terminu z urzędu, bez wniosku strony. Sam fakt dokonania czynności procesowej po terminie nie stwarza domniemania, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu. Zdaniem sędziów przepisy procedury administracyjnej nie zezwalają na przyjęcie stanowiska, że strona, poprzez wykonanie określonej czynności procesowej po upływie wyznaczonego dla niej terminu, w sposób dorozumiany wnosi o jego przywrócenie.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien odpowiadać wymaganiom, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stawiają pismom procesowym. Braki w tym zakresie nie czynią jednak wniosku niedopuszczalnym. Musi wynikać z niego wyraźnie, że strona wnosi o przywrócenie terminu. Brak wyjaśnień w kwestii powodów przekroczenia terminu najprawdopodobniej będzie skutkował odmową przywrócenia terminu.
Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść do właściwego organu, który zadecyduje, czy jest on zasadny. W przypadku wydania postanowienia odmownego zainteresowany ma prawo wniesienia zażalenia.  O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego