PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo cywilne

Rodzinne domy pomocy


2012-06-29

Osoba, która z uwagi na wiek lub niepełnosprawność wymaga pomocy, w braku możliwości zapewnienia opieki w miejscu zamieszkania może korzystać z usług opiekuńczych i bytowych w rodzinnym domu pomocy. Forma ta jest jednym ze świadczeń niepieniężnych z pomocy społecznej.

 

Osobę wymagającą wskazanego na wstępie wsparcia do rodzinnego domu pomocy kieruje kierownik ośrodka pomocy społecznej na podstawie:
• rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego ośrodka,
• zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do umieszczenia w rodzinnym domu pomocy, uzupełnionego wskazaniem pielęgniarskim co do zakresu wymaganych usług opiekuńczych,
• dowodu otrzymywania emerytury, renty lub zasiłku stałego.

 

Początkowo osoba kierowana jest do rodzinnego domu pomocy na okres przystosowawczy (nie krótszy niż 3 miesiące). Po jego pomyślnym zakończeniu może zostać wydana decyzja o skierowaniu do placówki na pobyt stały.

 

Rodzinne domy pomocy mogą być prowadzone przez osoby fizyczne lub organizacje pożytku publicznego, a tworzone są w celu zapewnienia całodobowych usług opiekuńczych i bytowych osobom, którym z uwagi na wiek lub stan zdrowia takie świadczenia są potrzebne. Dom taki może być utworzony dla nie mniej niż trzech i nie więcej niż ośmiu podopiecznych, w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, który albo stanowi własność prowadzącej go osoby fizycznej lub organizacji pożytku publicznego, albo jest przez jeden z tych podmiotów wynajmowany.

 

W rodzinnym domu pomocy osoba otrzymuje miejsce do zamieszkania  pokój mieszkalny, maksymalnie dwuosobowy, wyposażony co najmniej w łóżko lub tapczan, szafę, stół, krzesła, szafkę nocną dla każdej osoby oraz inny niezbędny sprzęt wynikający z indywidualnych potrzeb podopiecznego. Pokój jednoosobowy nie może mieć powierzchni mniejszej niż 12 m2, zaś w pokój dwuosobowy ma mieć minimum 16 m2 powierzchni. Podopiecznemu muszą być również udostępnione do swobodnego użytku powierzchnie wspólne: pokój dzienny (jadalnia), kuchnia (w której można przygotowywać samodzielnie posiłki), pomieszczenia do prania i suszenia, odpowiednio wyposażona łazienka (jedna łazienka na nie więcej niż 5 osób oraz jedna toaleta dla nie więcej niż 4 osób). Wszystkie pomieszczenia (w tym w razie potrzeby również pokój mieszkalny) sprzątane są przez personel, nie rzadziej niż raz dziennie.

 

Podopieczny otrzymuje środki higieny osobistej, środki czystości, przybory toaletowe oraz inne przedmioty niezbędne do utrzymania higieny osobistej.

 

Omawiane placówki zapewniają także całodobowe wyżywienie: co najmniej 3 posiłki dziennie, w tym posiłki dietetyczne, zgodnie ze wskazaniem lekarza. Podopiecznym należy zapewnić również dostęp do drobnych posiłków i napojów między posiłkami głównymi.  Posiłki mogą być spożywane również w pokoju, przy czym - w razie potrzeby - osoba może być karmiona.

 

Podopieczni przez całą dobę mogą również liczyć na pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych (w tym pomoc w myciu, kąpaniu i ubieraniu, pomoc w przyjmowaniu leków, opiekę higieniczną, pomoc w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych oraz w zakupie niezbędnych leków zaleconych przez lekarza, niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych, w zakupie odzieży i obuwia oraz niezbędnych artykułów osobistego użytku), pielęgnację (w tym w czasie choroby), organizację czasu wolnego, pomoc w kontaktach z otoczeniem (w tym czynny udział w codziennym życiu rodzinnym) oraz wszelkie inne wsparcie, zależnie od indywidualnych potrzeb podopiecznego (w tym organizowanie świąt i uroczystości, jak również możliwość odbywania praktyk religijnych). Osobom niepełnosprawnym udostępnia się dodatkowo usługi terapeutyczne, rehabilitację oraz udział w aktywizacji zawodowej.

 


Usługi bytowe i opiekuńcze świadczone są bezpośrednio bądź przez osobę fizyczną prowadzącą rodzinny dom pomocy, bądź przez osobę kierującą taką placówką (jeżeli została ona utworzona przez organizację pożytku publicznego). Osoby te mogą korzystać przy wykonywaniu wszelkich czynności z pomocy innych osób (liczba dodatkowych opiekunów powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb i możliwości podopiecznych). Zapewniana przez personel opieka jest w każdym wypadku dostosowywana do potrzeb podopiecznego, przy uwzględnieniu poziomu jego samodzielności.

 

Osoby spokrewnione lub inne niespokrewnione osoby bliskie mają prawo do swobodnego kontaktu z podopiecznym.

 

Pobyt w rodzinnym domu pomocy jest odpłatny do wysokości odpowiadającej poniesionym miesięcznym wydatkom ustalonym w umowie dotyczącej prowadzenia takiego domu, zawartej przez gminę z podmiotem prowadzącym placówkę. W szczególnie uzasadnionych wypadkach na wniosek podopiecznego, jego pełnomocnika albo opiekuna prawnego możliwe jest zwolnienie z opłat na pewien okres czasu, częściowo lub całkowicie.

 

Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.
2. Rozporządzenie z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie rodzinnych domów pomocy - Dz. U. poz. 719.
 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego