PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo finansowe

Przedstawiciel podatkowy


2011-04-13

Podatnicy podatku VAT, którzy nie posiadają siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski, podlegający rejestracji jako podatnicy VAT czynni, mają obowiązek ustanowić przedstawiciela podatkowego. Z dniem 1 kwietnia weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Finansów określające sposób oraz zakres działania takiego podmiotu.

Nowe rozporządzenie odpowiada zmienionej treści art. 15 ustawy o VAT. Regulacje, które znajdowały się w poprzednim rozporządzeniu dotyczącym przedstawiciela podatkowego, zostały przesunięte do ustawy (art. 15 ust. 8–10 ustawy o VAT). Uproszczone zostały wymagania formalne w zakresie sposobu ustanawiania przedstawiciela – poprzednie rozporządzenie wymagało ustanowienia przedstawiciela w drodze umowy w formie aktu notarialnego, od dnia 1 kwietnia 2011 r. wystarczające jest zawarcie umowy w formie pisemnej.
Zgodnie z ustawą przedstawicielem podatkowym może być osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej,  posiadająca siedzibę na terytorium Polski, lub osoba fizyczna posiadająca stałe miejsce zamieszkania na terytorium Polski, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki:
•    jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny;
•    przez ostatnie 24 miesiące nie zalegała z wpłatami poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczającymi odrębnie w każdym podatku odpowiednio 3% kwoty należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość;
•    przez ostatnie 24 miesiące osoba fizyczna będąca podatnikiem, a w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi  osoba będąca wspólnikiem spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej, członkiem władz zarządzających, głównym księgowym – nie została prawomocnie skazana na podstawie ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy za popełnienie przestępstwa skarbowego;
•    jest uprawniona do zawodowego wykonywania doradztwa podatkowego zgodnie z przepisami o doradztwie podatkowym lub do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami o rachunkowości.
Spełnienie ostatniego wskazanego warunku nie jest konieczne, jeżeli podatnik ustanawia przedstawicielem podatkowym agencję celną, w sytuacji gdy podatnik ustanawiający ten podmiot przedstawicielem podatkowym dokonuje na terytorium kraju wyłącznie importu towarów, których miejscem przeznaczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju jest dokonywany przez importera tych towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Przedstawiciela podatkowego ustanawia się w drodze umowy zawartej pomiędzy podatnikiem i podmiotem lub osobą fizyczną, która spełnia wskazane wyżej warunki. Umowa zawiera:
•    nazwę lub imię i nazwisko podatnika,
•    adres siedziby podatnika lub stałego miejsca prowadzenia działalności albo miejsca zamieszkania za granicą,
•    dane identyfikacyjne podmiotu, który jest ustanawiany przedstawicielem podatkowym, w tym numer identyfikacji podatkowej, nazwę lub imię i nazwisko, adres jego siedziby lub w przypadku osób fizycznych adres stałego miejsca zamieszkania oraz adres, pod którym będzie prowadzona i przechowywana dokumentacja oraz ewidencja podatnika dla celów podatku od towarów i usług.

Umowa zawiera oświadczenie podmiotu ustanawianego przedstawicielem o spełnianiu wskazanych wyżej warunków. Kopię umowy składa się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Zgodnie z § 3 rozporządzenia przedstawiciel podatkowy wykonuje obowiązki podatnika w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług, prowadzenia i przechowywania dokumentacji oraz ewidencji na potrzeby tego podatku oraz inne czynności wynikające z przepisów o podatku od towarów i usług, jeżeli zostały wymienione w umowie. Zgodnie z ustawą o VAT przedstawiciel odpowiada solidarnie z podatnikiem za zobowiązanie podatkowe podatnika, którego reprezentuje.
Przedstawiciela podatkowego nie musi ustanawiać podmiot posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej. Tak więc przykładowo przedsiębiorca szwajcarski zamierzający prowadzić działalność w Polsce bez utworzenia oddziału będzie musiał ustanowić przedstawiciela podatkowego. Jeśli natomiast ten przedsiębiorca ma już oddział np. w Niemczech, działalność prowadzona w Polsce nie będzie wiązała się z koniecznością posiadania przedstawiciela.

Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.
2. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie przedstawiciela podatkowego – Dz. U. Nr 68, poz. 359.
3. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia15 kwietnia 2004 r. w sprawie przypadków, w których nie ma konieczności ustanawiania przedstawiciela podatkowego – Dz. U. Nr 66, poz. 608.

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego