PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo pracy

Odpowiedzialność pracodawcy za rzeczy pozostawione przez pracownika


2011-06-13

Przychodząc do pracy często przynosimy ze sobą rzeczy o większej wartości: biżuterię, prywatny komputer, bagaż. Czy takie przedmioty są w zakładzie pracy bezpieczne? Czy pracodawca odpowiada za mienie pracownika? Czy tą odpowiedzialnością objęty jest również środek transportu (samochód, motocykl, rower) pozostawiony na parkingu przed zakładem pracy?

W przepisach brak jest regulacji stwierdzającej wprost, że pracodawca jest odpowiedzialny za mienie pozostawione przez pracownika na terenie zakładu pracy. Należy jednak zauważyć, że jego obowiązki wyliczone są w kodeksie pracy w sposób przykładowy. Orzecznictwo Sądu Najwyższego wywodzi z tego katalogu kolejne obowiązki, m.in. w zakresie sprawowania pieczy nad rzeczami pracownika wniesionymi do zakładu pracy w związku z wykonywaniem pracy.

Podnosi się więc, że zakład pracy przez nawiązanie stosunku pracy przyjmuje na siebie zobowiązanie zapewnienia pracownikowi odpowiednich warunków pracy, w których mieści się również obowiązek pieczy nad rzeczami pracownika wniesionymi do zakładu w związku z pracą. W orzecznictwie panuje przekonanie, że w związku ze świadczeniem pracy może dojść ubocznie do zawarcia w sposób dorozumiany między zakładem pracy a pracownikiem umowy o przechowanie odzieży lub innych rzeczy przynoszonych przez pracownika do miejsca pracy, lecz może to dotyczyć tylko przedmiotów, które pracownik zwykle ze sobą nosi i które musi złożyć w oznaczonym miejscu, by móc wykonywać swoje obowiązki pracownicze. Jeżeli pracodawca wydziela pomieszczenie do przechowywania takich rzeczy, to  zdaniem Sądu Najwyższego  odpowiada za ich właściwe zabezpieczenie. W przypadku braku takiego pomieszczenia na pracodawcy ciąży obowiązek dostarczenia pracownikowi odpowiednich środków do zabezpieczenia rzeczy.

W orzecznictwie podkreśla się jednak, że wniesione przez pracownika rzeczy muszą mieć związek z pracą, co oznacza, że inne przedmioty zostawione przez pracownika np. w szatni czy w szafce nie są objęte szczególną ochroną (np. biżuteria, prywatny komputer, sprzęt elektroniczny, bagaż). Należy więc wykluczyć powstanie w sposób dorozumiany między pracownikiem a pracodawcą stosunku przechowania co do rzeczy niepozostających w żadnym związku z wykonywaniem pracy, a tym bardziej co do przedmiotów szczególnie cennych. Takie rzeczy pracownik wnosi i zabezpiecza na własne ryzyko.

Nie wyklucza to jednak w szczególnych sytuacjach możliwości przypisania odpowiedzialności zakładowi pracy za szkodę wynikłą dla pracownika wskutek utraty rzeczy na ogólnych zasadach odpowiedzialności pozaumownej, jak również przyjęcia na siebie przez pracodawcę w drodze umowy z pracownikiem lub też szczególnych postanowień zawartych w regulaminie pracy szerszej odpowiedzialności w tym zakresie.

W przypadku pozostawienia przez pracownika samochodu na parkingu przy zakładzie pracy pracodawca co do zasady będzie ponosił odpowiedzialność jedynie na zasadach odpowiedzialności pozaumownej; wyjątek stanowi sytuacja, w której strony umowy o pracę dokonały między sobą innych ustaleń w tym zakresie. Jeżeli jednak samochód pracownika wykorzystywany jest do świadczenia stosunku pracy (np. w przypadku kierowcy, przedstawiciela handlowego), pracodawca ponosi odpowiedzialność względem pracownika np. za szkodę spowodowaną pożarem w zakładzie pracy.

Roszczeń odszkodowawczych wynikających z obowiązku pracodawcy sprawowania pieczy nad rzeczami pracownika wniesionymi do zakładu pracy w związku z pracą pracownik nie może opierać na przepisach prawa cywilnego, zwłaszcza tych dotyczących czynów niedozwolonych (art. 415 i n. k.c.), bez względu na to, kto jest sprawcą szkody (inny pracownik, czy osoba spoza zakładu pracy).



Podstawa prawna:
1.    Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy  tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.
2.    Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.  Kodeks cywilny  Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy uważasz inicjatywę, jaką jest możliwość skorzystania z bezpłatnego dostępu do porad prawnych i obywatelskich za istotną?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego