PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo pracy

Praktyka absolwencka


2011-10-28

Zarówno absolwenci uczelni wyższych, jak i osoby pobierające naukę poszukują miejsc, w których mogliby zdobyć doświadczenie zawodowe. Przyjmować na praktykę mogą zarówno pracodawcy zatrudniający pracowników (urzędy, firmy, przedsiębiorstwa), jak i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą (również jednoosobową).

Do podjęcia praktyki absolwenckiej nie jest konieczne ukończenie studiów. Absolwentem jest bowiem również osoba ucząca się w szkole ponadgimnazjalnej lub szkole wyższej. Przepisy określają wyraźnie, że przyjąć na praktykę można osobę, która ukończyła co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyki nie ma skończonych 30 lat. Nie jest więc wykluczone przyjmowanie na praktykę osób, które są w trakcie pobierania nauki w szkole ponadgimnazjalnej lub szkole wyższej (na przykład podczas wakacji czy ferii zimowych). Osoby takie są bowiem absolwentami gimnazjum.

Przyjmujący na praktykę i podejmujący ją absolwent są zobowiązani do zawarcia pisemnej umowy cywilnoprawnej o praktykę absolwencką. W umowie takiej należy określić w szczególności:
•    rodzaj pracy, w ramach której praktykant ma uzyskiwać doświadczenie i nabywać umiejętności praktyczne,
•    okres odbywania praktyki, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące; przyjmujący na praktykę i absolwent mogą zawrzeć ze sobą kolejną umowę o praktykę, jednak łączny okres trwania takich umów nie może przekroczyć 3 miesięcy,
•    tygodniowy wymiar czasu pracy w ramach praktyki  nie może on przekroczyć 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy; tygodniowy czas pracy łącznie z godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym,
•    ewentualnie wysokość świadczenia pieniężnego wypłacanego praktykantowi w trakcie praktyki; podmiot przyjmujący absolwenta na praktykę sam decyduje, czy będzie wypłacał za wykonywane przez praktykanta czynności świadczenie pieniężne, czy też będzie to praktyka bezpłatna; jeżeli zdecyduje się na jakąś gratyfikację, musi pamiętać, że wysokość miesięcznego świadczenia nie może przekroczyć dwukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, czyli na dzień dzisiejszy kwoty 2772 zł, a od nowego roku  3000 zł.


Co istotne, przepisy nie wymagają, jako elementu koniecznego umowy, wskazania miejsca odbywania praktyki, co nie przeszkadza jednak, aby strony je określiły. Nie będzie to jednak miało wpływu na ewentualne rozliczenia pomiędzy przyjmującym na praktykę a praktykantem w przypadku polecenia temu ostatniemu wykonania zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba podmiotu przyjmującego na praktykę lub poza stałym miejscem odbywania praktyki. Przepisy prawa pracy dotyczące rozliczania podróży służbowych nie zostały bowiem wymienione jako właściwe do stosowania przy umowie o praktykę absolwencką.

Omawiana umowa może być rozwiązana przez każdą ze stron. Jeżeli praktyka odbywana jest nieodpłatnie, umowa może być rozwiązana w każdym czasie; przepisy nie zabraniają jednak innego uregulowania tej kwestii w umowie. W przypadku płatnej praktyki przewidziany jest siedmiodniowy termin wypowiedzenia.

Przyjmujący na praktykę musi pamiętać, że pomimo tego, że umowa o praktykę absolwencką jest umową cywilnoprawną, ma on obowiązek zapewnić praktykantowi gwarantowany przepisami prawa pracy dobowy i tygodniowy wypoczynek. Praktykant ma więc prawo do co najmniej jedenastogodzinnego nieprzerwanego odpoczynku dobowego oraz co najmniej trzydziestopięciogodzinnego nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego. Dodatkowo, jeżeli strony umówiły się, że praktyka będzie dziennie trwała przynajmniej 6 godzin, praktykant ma prawo do przynajmniej piętnastominutowej przerwy, wliczanej do czasu odbywanej praktyki.

Praktykanta obowiązują także przepisy prawa pracy dotyczące pory nocnej. Przyjmujący na praktykę jest również zobowiązany nie tylko do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków odbywania praktyki, ale także do dostarczenia odpowiednich środków ochrony indywidualnej.

Odbywanie praktyki absolwenckiej na wskazanych powyżej zasadach nie stanowi przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego, pod warunkiem jednak przedstawienia właściwemu powiatowemu urzędowi pracy umowy o taką praktykę. Co więcej, odbywanie praktyki stanowi uzasadnioną przyczynę niespełniania przez bezrobotnego obowiązku zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd oraz potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Jednak bezrobotnemu odbywającemu praktykę absolwencką i otrzymującemu z tego tytułu miesięczne świadczenie pieniężne w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę nie przysługuje prawo do zasiłku.

Podstawa prawna:

1.    Ustawa z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich  Dz. U. Nr 127, poz. 1052.
2.    Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy  tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego