PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo pracy

Urlop pracownika tymczasowego


2012-07-31

Uprawnienia urlopowe pracownika tymczasowego są zupełnie inne niż pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę. Jest to związane z charakterem tej formy zatrudnienia.

W stosunku pracy tymczasowej mamy do czynienia z trzema stronami: agencją pracy tymczasowej, pracownikiem użytkownikiem oraz pracownikiem tymczasowym. Istotą tego typu zatrudnienia jest to, że pracownik wykonuje pracę na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, jednak umowę o pracę podpisuje z agencją pracy tymczasowej – to ona jest pracodawcą, który zatrudnia prawnika i który w związku z tym udziela pracownikowi urlopu wypoczynkowego. Co istotne, realizacja tego uprawnienia przez agencję wymaga jednoczesnego udzielenia przez pracodawcę użytkownika czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym urlopowi wypoczynkowemu.

Pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze 2 dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego pracodawcy użytkownika. Wymiar urlopu jest więc niezależny od ogólnego stażu pracy pracownika oraz jego wykształcenia. Co istotne jednak, staż pracy pracownika tymczasowego ma wpływ na wymiar i prawo do urlopu tego pracownika w ramach „zwykłego” stosunku pracy. Jeżeli zatem osoba zatrudniona wcześniej w agencji pracy tymczasowej podejmie pracę u „zwykłego” pracodawcy, na przykład na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, nowy pracodawca zaliczy staż pracy w agencji pracy tymczasowej do okresu zatrudnienia, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego (czyli 20 lub 26 dni).

Prawo do urlopu pracownik nabywa z dołu, za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji pracodawcy użytkownika. Jeżeli w wymaganym przepisem miesiącu pracownik pozostaje w dyspozycji u więcej niż jednego pracodawcy użytkownika, prawo do urlopu w wymiarze dwóch dni nabędzie u tego z nich, u którego upłynie okres miesiąca. Przy ustalaniu miesięcznego okresu uprawniającego pracownika tymczasowego do nabycia prawa do urlopu wypoczynkowego (miesiąc liczy się za dni trzydzieści) uwzględnia się wszystkie kalendarzowe dni pozostawania tego pracownika w dyspozycji pracodawcy użytkownika, niezależnie od tego, czy w tych dniach praca była faktycznie świadczona (uwzględnia się zatem na przykład dni, w których pracownik pozostawał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby albo sprawował opiekę nad chorym dzieckiem) i bez względu na wymiar czasu pracy w tych dniach.

Jeżeli okres pozostawania w dyspozycji danego pracodawcy użytkownika jest krótszy niż miesiąc, wlicza się go pracownikowi tymczasowemu do kolejnego okresu miesięcznego uprawniającego go do urlopu wypoczynkowego w danej agencji pracy tymczasowej, jeżeli agencja ta nadal zatrudnia tego pracownika i kieruje go do wykonywania pracy u tego samego lub innego pracownika użytkownika (mamy tu bowiem do czynienia ze zobowiązaniem konkretnej agencji wobec zatrudnianego przez nią pracownika). Nie ma przy tym znaczenia długość przerwy między następującymi po sobie okresami tego zatrudnienia. Urlop nie przysługuje natomiast za okres, za który pracownik wykorzystał u poprzedniego pracodawcy urlop wypoczynkowy przysługujący na podstawie odrębnych przepisów.

Urlopu wypoczynkowego udziela się pracownikowi tymczasowemu w dni, które byłyby dla niego dniami pracy, gdyby nie korzystał z tego urlopu.

Jeżeli okres wykonywania pracy na rzecz danego pracodawcy użytkownika obejmuje 6 miesięcy lub okres dłuższy, pracodawca użytkownik jest obowiązany umożliwić pracownikowi tymczasowemu wykorzystanie w tym okresie urlopu wypoczynkowego, udzielając, w terminie uzgodnionym z tym pracownikiem, czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu temu pracownikowi urlopowi wypoczynkowemu. Pracownik taki ma również prawo w ciągu roku kalendarzowego wykorzystać 4 dni przysługującego mu urlopu na żądanie. Jeżeli praca wykonywana jest na podstawie kilku odrębnych skierowań, pracodawca użytkownik nie ma obowiązku udzielania urlopu wypoczynkowego, a pracownik nie zyskuje uprawnienia do skorzystania z urlopu na żądanie.

W przypadku pracy tymczasowej stosownych uzgodnień co do warunków zatrudnienia dokonuje również agencja i pracodawca użytkownik. Podmioty te mają przykładowo prawo uzgodnić wykorzystanie przez pracownika tymczasowego całości lub części urlopu wypoczynkowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej na rzecz tego pracodawcy użytkownika, ustalając tryb jego udzielenia (jak już była o tym mowa powyżej, obowiązek umożliwienia wykorzystania urlopu przez pracownika spoczywa na pracodawcy użytkowniku dopiero wówczas, gdy pracownik wykonuje dla niego pracę przez minimum 6 miesięcy na podstawie jednego skierowania, zatem omawiana regulacja dotyczy sytuacji, w której pracownik wykonywać ma pracę przez okres krótszy). Uzgodnienia dotyczyć mogą na przykład, tego czy urlop udzielony zostanie na wniosek pracownika, czy też w terminie wyznaczonym/uzgodnionym przez pracodawcę użytkownika. W przypadku dokonania takich uzgodnień z pracodawcą użytkownikiem agencja pracy tymczasowej ma obowiązek zawiadomienia o ich treści potencjalnego pracownika jeszcze przed zawarciem z nim umowy o pracę. Jeżeli agencja pracy tymczasowej i pracodawca użytkownik nie zawrą stosownego porozumienia, urlop powinien być udzielony w okresie, w którym praca tymczasowa nie jest już świadczona. W takim wypadku pracownik nie nabywa prawa do korzystania w urlopu na żądanie. Na marginesie należy przy tym zaznaczyć, iż praktyka pokazuje, że umowy o pracę najczęściej są zawierane wyłącznie na okres wykonywania pracy tymczasowej, co powoduje obowiązek wypłaty ekwiwalentu urlopowego.

W przypadku, gdy pracownik tymczasowy pozostaje jednocześnie w kilku stosunkach pracy z różnymi agencjami pracy tymczasowej, nabywa prawo do osobnych urlopów wypoczynkowych, oddzielnie w każdej agencji. Podobnie dzieje się, gdy pracownik taki pozostaje równolegle w zatrudnieniu u pracodawcy „zwykłego” oraz w agencji pracy tymczasowej  prawo do urlopu nabywa on jednocześnie u obu zatrudniających go podmiotów, a jego wymiar liczony jest równolegle i niezależnie od siebie.

Na tle przytoczonych regulacji powstaje jeszcze problem, do kogo należy kierować wniosek o udzielenie urlopu. Wydaje się, że w przypadku wykonywania pracy na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres dłuższy niż 6 miesięcy wniosek należy przedłożyć właśnie temu pracodawcy; to on bowiem w takim wypadku dokonuje czynności w zakresie udzielania urlopu wypoczynkowego, organizuje pracę i prowadzi ewidencję czasu pracy. W innych wypadkach, jak się wydaje, wniosek należy kierować do agencji pracy tymczasowej.

Pracownik, który nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej, ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego w zamian za ten urlop. Ekwiwalent wypłaca agencja pracy tymczasowej.
Wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego lub ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu ustala się, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało.

W sytuacji, gdy pracownik tymczasowy przez część miesiąca otrzymywał wynagrodzenie za pracę, a przez pozostałą część miesiąca pobierał na przykład świadczenie chorobowe lub zasiłek opiekuńczy, uwzględnia się jedynie kwotę wynagrodzenia za pracę oraz liczbę dni pracy, za które przysługiwało to wynagrodzenie (w przepisach jest bowiem mowa o „wynagrodzeniu uzyskanym” przez pracownika w okresie wykonywania pracy tymczasowej; chodzi zatem o rzeczywiste wynagrodzenie otrzymane przez pracownika w okresie, z którego oblicza się wynagrodzenie urlopowe).
Wysokość ekwiwalentu pieniężnego ustala się z łącznego okresu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz wszystkich pracodawców użytkowników, do których pracownik tymczasowy został skierowany przez zatrudniającą go agencję pracy tymczasowej w okresie, w którym nabył prawo do urlopu wypoczynkowego.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych  Dz. U. Nr 166, poz. 1608 z późn. zm.
 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego