PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Prawo pracy

Usprawiedliwiona nieobecność w pracy


2010-03-26

Usprawiedliwiona nieobecność w pracy

W kodeksie pracy wielokrotnie możemy spotkać się z pojęciem „usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy”. Pojawia się ono m.in. w art. 41 k.p., zgodnie z którym umowy o pracę nie można wypowiedzieć pracownikowi w czasie urlopu, a także innej usprawiedliwionej nieobecności, jeżeli nie upłynął okres uprawniający do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia.

Sposób usprawiedliwiania nieobecności powinien zostać określony w regulaminie pracy. Jednak jeżeli pracodawca nie ma obowiązku utworzenia regulaminu (co ma miejsce, gdy obowiązują u niego w odpowiednim zakresie postanowienia układu zbiorowego pracy lub gdy zatrudnia mniej niż 20 pracowników), należy stosować zasady opisane w § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy. Zgodnie z powołanym aktem, jeżeli pracownik wie wcześniej, że z jakiegoś powodu nie będzie mógł stawić się w pracy, ma obowiązek zawiadomić pracodawcę o tym fakcie z odpowiednim wyprzedzeniem, wskazując zarówno przyczynę, jak i przewidywany czas nieobecności. W przypadku, gdy powód niestawiennictwa nie jest wcześniej znany, od chwili jego wystąpienia pracownik jest zobowiązany do niezwłocznego poinformowania przełożonego o okolicznościach uniemożliwiających stawienie się w pracy. Jeżeli przepisy obowiązujące u pracodawcy nie określają sposobu zawiadomienia o przyczynie nieobecności, pracownik powinien dokonać zawiadomienia osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności albo drogą pocztową (wówczas decydująca jest data stempla).

Jeżeli pracownik nie poinformuje pracodawcy w odpowiednim czasie o powodach swej absencji w pracy, jego zachowanie może zostać potraktowane jako naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, chyba że powodem opóźnienia w przekazaniu informacji jest obłożna choroba połączona z brakiem lub nieobecnością domowników, mogących zawiadomić pracodawcę albo inne zdarzenie losowe.

W § 3 rozporządzenia zostały wskazane dowody usprawiedliwiające nieobecność w pracy. Wśród nich przewidziane są dwa przypadki, kiedy pracownik może przedłożyć jako usprawiedliwienie własne oświadczenie. Po pierwsze, chodzi o nieobecność spowodowaną koniecznością sprawowania osobistej opieki nad zdrowym dzieckiem do lat 8 z powodu nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły, do której dziecko uczęszcza. Po drugie, pracownik może przedłożyć takie oświadczenie w celu potwierdzenia odbycia podróży służbowej w godzinach nocnych, która została zakończona w takim czasie, że do rozpoczęcia pracy było mniej niż 8 godzin (wówczas bowiem, udając się do pracy, pracownik nie mógłby skorzystać z prawa do odpoczynku nocnego).

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.
  2. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy – Dz. U. Nr 60, poz. 281 z późn. zm.


 

 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy uważasz inicjatywę, jaką jest możliwość skorzystania z bezpłatnego dostępu do porad prawnych i obywatelskich za istotną?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego