PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Czy do zareklamowania wadliwego towaru potrzebny jest paragon?

2013-03-12

W zeszłym roku zakupiłam przez Internet w hurtowni sportowo-turystycznej rolki. Po pobieżnym przetestowaniu ich w mieszkaniu nic nie wskazywało na wadę, która ujawniła się dopiero przy jeździe na alejce. Lewa rolka okazała się wadliwie wykonana (nie można było utrzymać prostej nogi, wykrzywiała się). Właściciel hurtowni odmówił wymiany lub zwrotu pieniędzy z powodu braku paragonu. Posiadam potwierdzenie przesyłki i przelewu należności na konto sklepu, czego nie chce uznać właściciel. Czy stanowisko właściciela jest prawidłowe? W regulaminie tej hurtowni znajduje się zastrzeżenie, że podstawą gwarancji jest dowód zakupu (paragon lub faktura VAT).

Wada zakupionego towaru, o której mowa w pytaniu, uniemożliwia korzystanie z niego w sposób należyty, tzn. taki, w jaki tego rodzaju towar jest zwykle używany. Oznacza to, że osoba, która nabyła wadliwy towar, ma pełne prawo domagać się od sprzedawcy doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową (tzn. nadającego się do używania) poprzez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Należy przy tym zaznaczyć, że sprzedawca poza poniesieniem kosztów samej naprawy lub wymiany będzie również w tym wypadku zobowiązany do pokrycia kosztów dostarczenia towaru przez kupującego. Jeżeli zatem kupujący zdecyduje się na odesłanie wadliwych rolek, koszt przesyłki będzie ponosił sprzedawca. To również on pokryje koszty dostarczenia niewadliwego towaru kupującemu.

Brak paragonu czy faktury VAT jest w tym wypadku zupełnie bez znaczenia. Żaden przepis nie nakłada na konsumenta obowiązku przedłożenia takiego dokumentu celem skorzystania z opisanych powyżej uprawnień. Zawarte w regulaminie zastrzeżenie sprzedawcy, iż podstawą gwarancji jest dowód zakupu (paragon lub faktura VAT), jest bezskuteczne, bowiem przepisy ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej, które znajdują w tej sprawie zastosowanie, wyraźnie mówią, że uprawnień konsumenckich nie można wyłączyć ani ograniczyć w drodze umowy zawartej przed zawiadomieniem sprzedawcy o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową. Co prawda regulamin nie jest umową, jednak standardem jest, że konsument zawierając umowę sprzedaży, godzi się automatycznie na stosowanie postanowień regulaminu obowiązującego u danego sprzedawcy. Należy zatem przyjąć, że regulamin jest częścią umowy zawartej pomiędzy sprzedawcą a konsumentem. Wymóg przedłożenia przez konsumenta paragonu lub faktury VAT jest zdecydowanie ograniczeniem jego uprawnień wynikających z powołanej powyżej ustawy. Sprzedawca nie może więc skutecznie odmówić konsumentowi prawa do reklamacji wadliwego towaru.

Jedynym obowiązkiem konsumenta w takim wypadku, poza wykazaniem wady, jest udowodnienie, że:
 kupił reklamowany towar w tym, a nie innym sklepie (a więc że to dany sprzedawca jest odpowiedzialny za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową), oraz
 że do wydania towaru doszło w określonym dniu (odpowiedzialność sprzedającego za towar jest ograniczona w czasie  za niezgodność towaru z umową sprzedawca przestaje odpowiadać co do zasady po 2 latach od dnia wydania towaru kupującemu).

Najprostszym sposobem wykazania tych dwóch okoliczności jest posłużenie się właśnie paragonem lub fakturą VAT, jednak nie są to jedyne środki dowodowe. Potwierdzenie otrzymania przesyłki, jak również potwierdzenie dokonania przelewu należności za towar na konto sklepu jest wystarczającym dowodem dokonania zakupu u określonego podmiotu w określonym czasie. Równie mocnym dowodem jest wyciąg z rachunku karty kredytowej lub płatniczej, którą płaciliśmy za towar. Nieco słabszym, aczkolwiek również dopuszczalnym  zeznania świadków przeprowadzonej transakcji lub po prostu nasze oświadczenie. Należy również zwrócić uwagę na fakt, że obecnie wiele sklepów (szczególnie te prowadzące sprzedaż za pośrednictwem Internetu) odnotowuje fakt sprzedaży we własnym systemie komputerowym czy dokumentacji i przy odrobinie dobrej woli przedsiębiorcy lub jego pracowników możliwe jest odszukanie niezbędnych danych dotyczących określonej transakcji. Sprzedawca nie ma zatem żadnych podstaw do uchylania się od odpowiedzialności.

W pierwszej kolejności należałoby zatem w omawianym przypadku wystąpić do sprzedawcy z żądaniem naprawienia lub wymiany wadliwego towaru (najlepiej jest zrobić to w formie pisma wysłanego listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru – w ten sposób łatwo będzie w późniejszym terminie dowieść, że żądanie zostało dostarczone określonemu podmiotowi w określonym czasie). Jeżeli sprzedawca w ciągu 14 dni od dnia otrzymania żądania nie ustosunkuje się do niego, oznaczać to będzie, że uznał roszczenia kupującego za uzasadnione. Dopiero jeżeli naprawa lub wymiana jest niemożliwa, trwałaby zbyt długo lub narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, możliwe jest domaganie się stosownego obniżenia ceny lub odstąpienie od umowy.

Należy wspomnieć o jeszcze jednej okoliczności istotnej dla konsumenta. Zgodnie z przepisami traci on swoje uprawniania, jeżeli nie zawiadomi sprzedającego o zauważonej wadzie przed upływem 2 miesięcy od jej stwierdzenia. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie zawiadomienia przed jego upływem.

Zawiadomienie sprzedawcy o niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową przerywa bieg dwuletniego okresu, w którym sprzedawca ponosi odpowiedzialność. Oznacza to, że po każdym takim zawiadomieniu dwuletni termin liczony jest od nowa. Z kolei czas naprawy lub wymiany towaru, jak również prowadzenia przez strony rokowań w celu ugodowego załatwienia sprawy wydłuża odpowiednio dwuletni okres odpowiedzialności sprzedawcy (w tym ostatnim przypadku przedłużenie okresu odpowiedzialności może nastąpić o maksymalnie 3 miesiące).

W razie dalszego uchylania się sprzedawcy od odpowiedzialności konsument ma możliwość skierowania sprawy na drogę sądową. Sądem właściwym będzie sąd rejonowy właściwy miejscowo dla siedziby sprzedawcy. Sprawy konsumenckie dotyczące umowy sprzedaży rozpatrywane są w postępowaniu uproszczonym, co oznacza, że ewentualny pozew należy sporządzić na specjalnym formularzu (dostępnym np. na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości). Konieczne będzie uiszczenie opłaty od pozwu, której wysokość zależna jest wartości przedmiotu umowy. Jeżeli wartość przedmiotu umowy wynosi:
• do 2000 zł  należy uiścić opłatę w wysokości 30 zł,
• ponad 2000 zł do 5000 zł  należy uiścić opłatę w wysokości 100 zł,
• ponad 5000 zł do 7500 zł  należy uiścić opłatę w wysokości 250 zł,
• ponad 7500 zł  należy uiścić opłatę w wysokości 300 zł.

Praktykowane jest również polubowne rozstrzyganie takich sporów przed Stałymi Polubownymi Sądami Konsumenckimi funkcjonującymi przy oddziałach Inspekcji Handlowej. Na zakończenie konfliktu w takim trybie muszą jednak wyrazić zgodę obie strony, tzn. zarówno konsument, jak i sprzedawca.

O pomoc w wyegzekwowaniu praw przysługujących konsumentowi można zwrócić się do rzecznika praw konsumentów.

Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego  Dz. U. Nr 141, poz. 1176 z późn. zm.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego – Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.
3. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych  tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 z późn. zm.

 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego