PROJEKT WSPÓŁFINANSOWANY PRZEZ SZWAJCARIĘ W RAMACH SZWAJCARSKIEGO
PROGRAMU WSPÓŁPRACY Z NOWYMI KRAJAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ

PROJECT SUPPORTED BY GRANT FROM SWITZERLAND THROUGH
THE SWISS CONTRIBUTION TO THE ENLARGED EUROPEAN UNION
Do druku

Jak wygląda sprawa kolejnych umów terminowych zawieranych na okres dłuższy niż 24 miesiące?

2012-03-01

Zasadą jest, że trzecia umowa na czas określony zawarta z tym samym pracodawcą, jeżeli przerwa pomiędzy poszczególnymi umowami nie przekraczała 1 miesiąca, uznawana jest z mocy prawa za zawartą na czas nieokreślony (umowy na okres próbny nie są tu jednak wliczane). Należy jednocześnie zaznaczyć, że przez ostatnie 2 i ½ roku obowiązywanie przepisu wprowadzającego powyższą zasadę zostało zawieszone. Zamiast niego do dnia 31 grudnia 2011 r. obowiązywał inny przepis, zgodnie z którym okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych, zawieranych z tym samym pracodawcą, umów o pracę na czas określony, gdy przerwa pomiędzy poszczególnymi umowami była krótsza niż 3 miesiące, nie może przekraczać 24 miesięcy.

W związku z powyższym wyłaniają się dwa problemy wymagające analizy. Po pierwsze, należy udzielić odpowiedzi na pytanie, jak należy traktować umowy o pracę na czas określony zawarte na łączny czas przekraczający 24 miesiące. Po drugie  czy umowy na czas określony zawierane w okresie od dnia 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. powinny być wliczane przy ustalaniu możliwości zawarcia kolejnej umowy na czas określony.

Na wstępie należy zaznaczyć, że poniższa analiza nie dotyczy umów na czas określony zawartych przed dniem 22 sierpnia 2009 r., jeżeli ich termin rozwiązania przypada po dniu 31 grudnia 2011 r. Te bowiem umowy rozwiązują się z upływem czasu, na który zostały zawarte, i w przypadku zawierania kolejnej umowy na czas określony z tym samym pracodawcą podlegają uwzględnieniu na zwykłych zasadach.

Odnosząc się do pierwszego problemu, należy zaznaczyć, że przepisy nie wskazują żadnych konsekwencji zawarcia umowy (lub kolejnych umów) na okres przekraczający 24 miesiące. Nie oznacza to jednak, że pracownicy nie podlegają żadnej ochronie, a pracodawcy mogą bezkarnie zawierać umowy na okresy przekraczające wskazany 24-miesięczny termin. W literaturze wskazuje się bowiem, że umowa na czas określony przekraczający 24 miesiące jest de facto umową na czas nieokreślony. Tak samo należy traktować kolejne umowy o pracę, których łączny czas obowiązywania przekracza 24 miesiące. Zgodnie z tym stanowiskiem we wskazanym w pytaniu przypadku należałoby więc uznać, że ostatnia z umów jest umową na czas nieokreślony, gdyż łączny czas trwania obu umów przekracza 24 miesiące. Dokonując stosownych ustaleń, pod uwagę należy wziąć okres od dnia 22 sierpnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

Ponieważ jednak przepisy nie przewidują automatycznego przekształcenia takiej umowy okresowej w umowę na czas nieokreślony, niektórzy uważają, że pracownik musi dochodzić przed sądem, iż nawiązany z nim został stosunek pracy na podstawie umowy na czas nieokreślony. Są i tacy, którzy twierdzą, że część umowy o pracę określająca rodzaj umowy o pracę jest w takim wypadku nieważna, a jej „uzdrowienie” następuje automatycznie poprzez przekształcenie w umowę na czas nieokreślony.

Odnosząc się do drugiego ze wskazanych powyżej problemów, należy zauważyć, że zasada, zgodnie z którą trzecia umowa na czas określony zawarta z tym samym pracodawcą uznawana jest z mocy prawa za zawartą na czas nieokreślony, znajduje zastosowanie do umów zawartych na czas określony trwających w dniu 1 stycznia 2012 r. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, że wliczeniu nie podlegają tu jednak umowy terminowe trwające w dniu 22 sierpnia 2009 r., chyba że rozwiązanie takich umów przypada po dniu 31 grudnia 2011 r. Powyższe oznacza, że w omawianym przypadku umowa zawarta w marcu 2009 r. nie będzie brana pod uwagę przy ustalaniu liczby umów terminowych zawartych z tym samym pracodawcą. Z kolei umowa zawarta w marcu 2010 r. będzie wliczana, gdyż ulega rozwiązaniu po dniu 31 grudnia 2011 r. W konsekwencji umowa terminowa zawarta w marcu 2010 r., przy założeniu, że mimo przekroczenia 24-miesięcznego terminu nie została przekształcona w umowę na czas nieokreślony, może zostać uznana za pierwszą umowę na czas określony.

Podstawa prawna:
1. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.  Kodeks pracy  tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.
2. Ustawa z dnia 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców  Dz. U. Nr 125, poz. 1035 z późn. zm.
 

Powrót


Bliżej ObywatelaBiuletynCiekawe artykułyGaleriaPokój prasowy

Newsletter

Zapisz się do naszego Newslettera

Sonda

Czy jest Pan/Pani zadowolony/a z udzielonej porady w Centrum?




Statystyka

Kraków
Liczba osób:1090
Liczba porad i informacji:2329

Brzesko
Liczba osób:301
Liczba porad i informacji:620

Bochnia
Liczba osób:331
Liczba porad i informacji:732

Oświęcim
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

Maków
Liczba osób:1
Liczba porad i informacji:1

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland/

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego